De Heilige Henricus
Weinig Nederlandse parochiekerken die de naam heilige Henricus dragen. En toch wie in boeken de ware brave Hendrik zoekt, ontdekt dat veel heiligen de naam Hendrik dragen. Onze patroon is de heilige keizer Heinrich II van Duitsland. Hij werd 6 mei 973 in Hildesheim geboren als zoon van Heinrich de Ruziemaker, een de Beierse hertog.
Vader Heinrich de Ruziemaker doet zijn naam eer aan. Herhaaldelijk komt hij in opstand tegen de Duitse keizer. Daarvoor wordt hij gestraft: verlies van het hertogdom en wordt bij de bisschop van Utrecht gevangen gezet. De jonge zoon Heinrich wordt politiek onschadelijk gemaakt door hem onder te brengen in de Domschool van Hildesheim. Van kinds af wordt Heinrich - door Wolfgang en Ramwold - opgevoed en opgeleid om priester te worden. Wolfgang en Ramwold hebben een sterk verinnerlijkt religieus leven en hebben kloosterhervormingen tot stand gebracht.
Als de keizer sterft, vader Heinrich de Ruziemaker afstand doet van rechten op de troon kan het gezin terugkeren naar het hertogdom. Was Heinrich opgevoed als priester in spé, nu neemt vader Heinrich de Ruziemaker de opvoeding ter hand. Hij leert junior wereldlijke zaken: adelijk leven, besturen en strijdkunst. Al met al ontwikkelt Heinrich zich tot een persoonlijkheid die integer is in trouw aan keizer en paus.
Heinrich trouwt met Cunegundes van Luxemburg, circa 980 geboren als dochter van graaf Siegfried van Luxemburg. Een huwelijk met raadsels. Heinrich, die in de hoogste adelijke kringen vertoeft, trouwt tegen de tijdsgeest in een vrouw van lage adel. Het huwelijk van Heinrich en Cunegundes is kinderloos gebleven. Volgens verhalen is het een Jozefhuwelijk waarbij men vrijwillig de gelofte doet in zuiverheid ofwel (zoals Maria en Jozef) sexuele onthouding samen te leven.
Na de dood van de jonge keizer wordt Heinrich gekozen tot koning van Duitsland. Op 6 juni 1002 is in Mainz de zalving tot koning. De kroning van koningin Cunegundes is 10 augustus 1002 te Paderborn. Heinrich stelt zich steevast realistische doelen. Eenmaal koning van Duitsland is zijn doel: herstel van het Frankisch rijk. Dat lukt Heinrich wonderlijk snel. Hij beveiligt landsgrenzen, organiseert Hof- en Landdagen, hervormt het landsbestuur en leidt de kloosterhervormingen. In 1004 valt de longobardische koningskroon van het italiaans Pavia in Heinrichs hand. In het jaar 1007 sticht Heinrich het bisdom Bamberg. Het koningspaar laat er de indrukwekkende Domkerk bouwen.
In 1014 wordt Heinrich door paus Benedictus VIII uitgeroepen tot keizer van het Heilig Rooms Rijk. Op 14 februari ontvangt hij in Rome de keizerskroon. Als gelovige en staatsman lukt het wankel evenwicht tussen kerk en staat in balans te houden, beider belangen middels realistische doelstellingen te dienen
Heinrich is in 1146 heilig verklaard, Cunegundes in 1200. Beide hebben hun graf in de door hen gebouwde Domkerk van Bamberg. Heinrich en Cunegundes zijn een voorbeeld van een heilig echtpaar. Daarom wordt in onze parochiekerk, bij een huwelijksviering, beide heiligen in het eucharistisch gebed genoemd. Overigens wordt Henricus tot de regenheiligen gerekend. 'Met Sint-Henricus droog, zeven weken droog,
Met Sint-Henricus zegen, veertig dagen duurt die zege
Heinrich overlijdt 13 juli 1024 te Grona, nabij Göttingen. Als weduwe trekt Cunegundes zich terug in het door haar gestichte klooster Kaufungen bij Kassel. Als benedic-tines doet zij afstand van haar keizerlijke waardigheid. In dat klooster sterft Cunegundes 3 maart 1033 of 1039
Klik hier om de orgelbegeleiding ter ere van de Heilige Henricus te downloaden